» Patron

Patron

Mieczysław Karłowicz – Kalendarium życia

  • 1876   –    11 grudnia w Wiszniewie na Litwie przychodzi na świat przyszły kompozytor Mieczysław Karłowicz z rodziców Jana Karłowicza, wybitnego etnologa i językoznawcy oraz Ireny z Sulistrowskich Karłowiczowej.
  • 1882-1887   –   częste zmiany miejsc zamieszkania: Heidelberg, Praga, Drezno.
  • 1887   –   rodzina Karłowiczów osiedla się na stałe w Warszawie.
  • 1888   –   rozpoczyna naukę w renomowanej, prywatnej szkole Wojciecha Górskiego.
  • 1889   –   kształci się w grze skrzypcowej u sławnego wirtuoza Stanisława Barcewicza. We wrześniu rozpoczyna studia uniwersyteckie w Berlinie – muzykologia, filozofia oraz kompozycja u Heinricha Urbana.
  • 1895 -1901   –   Mieczysław Karłowicz zostaje członkiem Towarzystwa Tatrzańskiego. Powstają pierwsze kompozycje m.in. pieśni, Serenada na orkiestrę smyczkową /1897/.  1901 studiuje w Berlinie.
  • 1902   –  Kompozycje: Koncert skrzypcowy A – dur, Symfonia e – moll „Odrodzenie”, muzyka do melodeklamacji wiersza K. Przerwy – Tetmajera „Na Anioł Pański”; wybór M. Karłowicza do zarządu Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego.
    Koncerty kompozytorskie: 21 marca w Berlinie, 7 kwietnia we Lwowie.
    14 czerwca śmierć ojca, 13 września śmierć siostry.
  • 1903   –  kolejne koncerty kompozytorskie: 8 lutego w Wiedniu, 28 listopada w wynajętej Filharmonii Warszawskiej, pobyt w Zakopanem, wycieczki w Tatry.
  • 1904   –  Wyjazd do Niemiec – Berlin, Lipsk, Drezno, Monachium, Norymberga. Od maja do grudnia M. Karłowicz pełni obowiązki dyrektora Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego.
  • 1905   –  Poemat symfoniczny „Odwieczne pieśni”, czerwiec – wrzesień pobyt w Zakopanem, wycieczki tatrzańskie. 21 marca koncert „Młodej Polski” w Berlinie, prawykonanie „Odwiecznych pieśni” pod batutą Grzegorza Fitelberga, przyjazd do Zakopanego na stałe.
  • 1906   –  M. Karłowicz zostaje wybrany wiceprezesem Zakopiańskiego Oddziału Narciarzy, organizującego wycieczki i kursy narciarskie.
  • 1907   –  27 kwietnia koncert Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego w Filharmonii Warszawskiej, prawykonanie poematu symfonicznego „Stanisław i Anna Oświecimowie” pod dyr. kompozytora.
  • 1908   –  Działalność społecznikowska Karłowicza związana w Zakopiańskim Oddziałem Narciarzy, prowadzenie kursów i wycieczek narciarskich, członkostwo w „Komitecie dla Turystyki Tatrzańskiej”, utworzenie Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, dofinansowanie przebudowy schroniska na Hali Gąsienicowej. Karłowicz interesuje się fotografią plenerową, ze szczególnym upodobaniem fotografuje widoki tatrzańskie, odbywa samotne, letnie i zimowe, wycieczki w góry. Jest również autorem publikacji na tematy muzyczne.
  • 1909   –  8 lutego M. Karłowicz ginie w Tatrach zasypany lawiną na stoku Małego Kościelca. 16 lutego zostaje pochowany na warszawskich Powązkach.

Ważniejsze kompozycje:
– Pieśni na głos i fortepian,
– Serenada na orkiestrę smyczkową
– Koncert skrzypcowy A – dur
– 6 poematów symfonicznych: Powracające fale, Odwieczne pieśni, Rapsodia litewska, Stanisław i Anna Oświecimowie, Smutna opowieść, Epizod na maskaradzie

Wybór z literatury:
1. H. P. Anders: Mieczysław Karłowicz. Życie i dokonania. ABOS, Poznań 1998.
2. B. Chmara-Żaczkiewicz, A. Spóz, K. Michałowski: Mieczysław Karłowicz. Katalog tematyczny dzieł i bibliografia. PWM, Kraków 1986.
3. M. Pinkwart: Zakopiańskim szlakiem Mieczysława Karłowicza. Wydawnictwo PTTK „Kra”, Warszawa – Kraków 1985.
4. L. Polony: Poetyka muzyczna Mieczysława Karłowicza. PWM, Kraków1986.
5. A. Wightman: Karłowicz. Młoda Polska i muzyczny fin de sjecle. PWM. Kraków 1996.

 

Udostępnij: